سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )

704

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )

و والاجاه بهادر ، نيشاپورى 1220 ه ق / 1805 م 1289 ه ق / 1872 م نواب ميرزا محمد بهادر كه به والاجاه معروف بود در سال 1220 ه ق پا به عرصهء وجود نهاد . وى فرزند كوچك نواب دلير الدوله دلاور الملك ميرزا محمد عليخان معروف به نواب آغا حيدر و رئيس مقتدر لكنهو بود . از فيض‌آباد به لكنهو و ازآنجا به عراق رفت و در نزد ملا دربندى و آية اللّه على نقى طباطبايى درس خواند و در زادگاه خود نيز يكى از شاگردان ممتاز العلماء سيد تقى و صفدر شاه كه از علماى پرهيزكار بودند محسوب مىشد تصوير وى با عمامه و قبا ديده نشده اما كلاه گرد و كت بلند مىپوشيد و علامت سجده بر پيشانى داشت و به حج و زيارت نيز مشرّف شده بود . نواب آقا ابو فرزندش در تقدس و احتياط شهرت داشت . نواب آقا ابو ( درگذشته به سال 1336 ه ق ) مدرسهء سلطان المدارس لكنهو را بنا نهاد و اين جانب مدرك صدر الافاضل را از آنجا گرفتم . منير شكوه‌آبادى تاريخ وفات والاجاه را نوشته و با زبان شعر اردو به گوشه‌هايى از زندگى او اشاره كرده كه مفهوم اشعار چنين است : « همانند تيرى است كه بر جگر پرنده‌اى نشسته است ، آه و افسوس ! او در علم و اخلاق و سخاوت و صداقت بىنظير بود و صدق گفتارش خود شاهد عادلى است ، آه و افسوس ! او فردى پرهيزگار و شاعر و شاعرنواز و در حلم و مقاومت همچون كوه بود كه اكنون در زير خاك نهفته است ، آه و افسوس ! اى منير من مصرع تاريخ وفات او را به حق مىگويم و آن « ماتم نواب